«Στην περίπτωση της Νομικής το άσυλο απέτρεψε τα χειρότερα»

Τα μεγάλα προβλήματα σήμερα στα οποία πρέπει να στραφεί ο δημόσιος διάλογος είναι καταρχήν το ζήτημα της μετανάστευσης και μετά το θέμα της παιδείας. Το πρόβλημα του ασύλου είναι μία παρωνυχίδα μπροστά στα μεγάλα αυτά προβλήματα τα οποία εδώ και πάρα πολλά χρόνια ταλαιπωρούν τη χώρα μας. Δεν νομίζω ότι σήμερα τίθεται ζήτημα ασύλου, σήμερα τίθεται ζήτημα γενικότερης αναβάθμισης και βελτίωσης των πανεπιστημίων μας και προς αυτή την κατεύθυνση πρέπει να εστιάσουμε τις προσπάθειές μας.

Του Γιάννη Μυλόπουλου*

Στο πλαίσιο μίας τέτοιας προσπάθειας μπορούμε να κάνουμε βελτιωτικές κινήσεις και στο σχετικό νόμο για το άσυλο. Τα γεγονότα της Νομικής απέδειξαν για ακόμη μία φορά πως το πρόβλημα δεν είναι το άσυλο. Η κατάληψη έδειξε πως τα προβλήματα δεν λύνονται με τη βία ή την καταστολή, αλλά με τη συζήτηση και την διαπραγμάτευση και αυτό αποδείχθηκε και από την κυβέρνηση καθώς από τη στιγμή που ήρθη το άσυλο και μετά, επί 11 ώρες δεν έκανε τίποτε περισσότερο από το να συνεχίσει τις διαπραγματεύσεις που είχε ξεκινήσει ο πρύτανης. Άρα λοιπόν θα έλεγα πως μάλλον ευεργετικά λειτούργησε το άσυλο στην περίπτωση της Αθήνας διότι απέτρεψε τα χειρότερα. Χωρίς να ανοίξει μύτη διευθετήθηκε ένα πάρα πολύ δύσκολο θέμα. Μη ξεχνάμε πως τα πανεπιστήμια είναι σχολεία. Είναι χώροι παραγωγής και μετάδοσης γνώσης, δεν είναι χώροι βίας και δεν είναι χώροι καταστολής. Άρα το άσυλο έχει και μια ουσιαστική αποστολή: να εκπαιδεύσει την φοιτητική κοινότητα στο να επιλύει τα προβλήματά της έξω από το πλαίσιο της βίας και καταστολής. Να εξαντλούμε δηλαδή τα περιθώρια, τις ευκαιρίες και τις δυνατότητες που έχουμε για να λύνουμε τα προβλήματά μας συζητώντας. Γι αυτό η τελευταία νησίδα που έχει μείνει στην οποία δεν έχει θέση η βία και η καταστολή είναι το πανεπιστήμιο.

Σήμερα είναι ξεκάθαρο πως δεν υπάρχει λόγος για κατάργηση του ασύλου. Αυτό που θα ήθελα να υπάρχει είναι καλύτερη συνεργασία των πρυτανικών αρχών με τους εισαγγελείς και την αστυνομία ώστε σε περιπτώσεις που τελούνται κακουργήματα και εγκληματικές πράξεις να υπάρχει αποτελεσματική παρέμβαση της δημόσιας δύναμης. Το πανεπιστημιακό άσυλο δεν καλύπτει εγκληματίες, δεν καλύπτει κακοποιούς, δεν καλύπτει δολοφόνους, δεν καλύπτει εμπόρους ναρκωτικών. Άρα λοιπόν σε αυτές τις περιπτώσεις θα θέλαμε πραγματικά οι εισαγγελικές αρχές και η δημόσια δύναμη να βοηθήσουν ώστε να γλιτώσουν τα πανεπιστήμια από αυτές τις παθογένειες, χωρίς όμως αυτή η βοήθεια να οδηγήσει στην πλήρη κατάργηση του ασύλου.

* Ο Γιάννης Μυλόπουλος είναι Πρύτανης Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης - Καθηγητής Πολυτεχνικής Σχολής. (web)